ทำไมใครๆ ถึงชอบนึกว่าเราเป็นคนเจ้าชู้? เป็นคนเลือกมาก?

ก็ชีวิตคนเรามีสิทธิ์ที่จะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตไม่ใช่หรอ?
รึใครจะเถียงว่าทั้งชีวิตนี้เลือกแต่สิ่งที่ไม่ดีเข้ามากัน?

อาจจะเป็นเพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมาเราอยู่คนเดียวมานาน
นานเกินกว่าที่จะรับใครซักคนเข้ามาในชีวิตง่ายๆ ละมั้ง
พอถึงเวลาและโอกาสที่ต้องตัดสินใจซักครั้งหนึ่ง
มันเลยดูเหมือนว่าเราเป็นคนเลือกมากจนเกินเหตุ
คนนั้นมากเกินไป... คนนี้ก็น้อยเกินไป...
คนนั้นอยู่ไกลเกินไป... คนนี้ก็ติดแจเกินไป...
ละเมื่อไหร่ถึงจะเรียกว่าพอดี?

คนที่เราเฝ้ารออยู่อาจไม่ใช่คนหน้าตาดีที่สุด
ไม่ใช่คนที่นิสัยดีที่สุด ไม่ใช่คนที่รวยที่สุด
แต่ต้องเป็นคนเราสามารถอยู่ด้วยได้มากที่สุด
ได้เห็น... ได้ยิน... ได้สัมผัส...
ไม่ใช่ตลอดเวลา  แต่แค่ในยามที่เราต้องการ

รู้แล้วก็ขอความกรุณาอย่าใจว่าเราเป็นคนอย่างนั้นอีก
เราไม่ได้ต้องการมือถือหรือ MSN เป็นแฟน
ไม่งั้น ก็คงจะมีแฟนเป็น "ใครก็ได้" ไปนานแล้ว!!